in

Vrouw op sterfbed met kanker fase 4 weigert euthanasie. Echtgenoot weet waarom ze het niet kan loslaten.

Esther Ybarra was een voortreffelijke studente en atlete en zat in haar eerste jaar aan de hogeschool. Ze had een beurs gekregen om volleybal te spelen aan de Corban University, en ze keek er naar uit om op een hoger niveau te spelen. Maar kort nadat ze met haar studies begon, stortte ze in het studentenhuis in elkaar, en het nieuws dat ze voor haar hadden veranderde alles.

Ze kreeg de diagnose van alveolaire rhabdomyoscarcoom stage 4, een erg zeldzame en agressieve kanker. De dokters hadden de zware taak om haar te zeggen dat haar leven voorbij was nog voor het eigenlijk begonnen was.

Haar geloof in God hielpen haar en haar familie om het nieuws te verwerken, maar het duurde niet lang vooraleer Esther alles in vraag begon te stellen. Haar vriend had haar laten zitten na haar diagnose en nadat haar haren als gevolg van de bestraling begonnen uit te vallen.

“Zal ik ooit trouwen? Zal er ooit een man van me houden?”, vroeg ze. “Waarom gebeurt dit? Waarom stond God toe dat ik kanker kreeg?”

Lees ook  Roekeloze vader die met dochtertje bungeejumpt zorgt voor veel ophef

Maar uit haar wanhoop kwam ook het antwoord. Langzaam maar zeker begon Esther het licht te zien.

“God nam alles weg wat belangrijk voor me was”, vertelde ze haar vader, Ron Suelzle. “Hij ontnam me de mogelijkheid om volleybal te spelen, te werken, naar school te gaan en mijn haren. Het enige wat er nog overblijft zijn God, mijn familie en mijn vrienden, en ik heb het nooit beter gehad.”

Ze ontmoette op school zelfs een nieuwe man in de persoon van Jacob Ybarra. Hij viel op Esther en zag verder dan haar bezorgdheid over haar haren. Nadat Jacob een jaar met Esther verkeerde, ging haar kanker in remissie. Hij nam haar mee naar een lokaal park, ging op z’n knie zitten en vroeg Esther ten huwelijk.

Helaas veranderde alles weer kort na hun verloving. De kanker was terug – ditmaal agressiever dan ooit tevoren.

Lees ook  “Zal jij hem opvoeden als ik sterf?” Mama’s laatste wens aan engelachtige verpleegster verloopt niet zoals gepland.

Op dat moment stelden de dokters “alternatieve” opties voor: euthanasie. Esther wees het voorstel meteen af. Ze zei dat ze op haar eigen voorwaarden wilde sterven, en niet op die van de dokters.

Amper enkele weken later kwam er nog verrassend nieuws: Esther was zwanger.

Jacob en zijn vrouw doopten hun aanstaande zoon Thaddeus. Op dat moment had ze haar kankerbehandeling stopgezet, maar na amper 13 weken zwangerschap verloor ze haar zoontje.

Drie weken later blies Esther haar laatste adem uit – omringd door haar familie. “Ze was mijn kroonjuweel, mijn sterrenkind, mijn metgezel”, zei haar vader.

Over haar keuze om te leven zei Jacob: “Ze waren bezorgd om haar leven te redden, maar zij probeerde hun zielen te redden.” Tot tranen toe geroerd zei Jacob nog: “Ik kan niet wachten om naar de hemel te gaan om haar en God te zien.”

DEEL dit hartverscheurende verhaal met iedereen die je kent!

Mama doet stiekem twee baantjes. Maar wanneer ze zich ziek meldt, besluit baas haar een bezoekje te brengen.

Dokters denken dat de man longkanker heeft. Maar hun monden vallen wagenwijd open als ze zien wat de “tumor” echt is.