in

Lizanne (25) is allergisch voor kou: “Ik ga nooit zonder sjaal de deur uit, ook niet in de zomer.”

Lizanne kreeg opeens ontzettend veel jeuk, vlekken en bulten op haar lichaam. De diagnose: koude-allergie.

Lizanne kan in de winter niet langer dan een half uur buiten zijn zonder heel veel jeuk, vlekken en bulten te krijgen. Ze is allergisch voor kou. Maar ook binnen én in de zomer krijgt ze klachten, omdat ze het zelf niet koud hoeft te hebben om last te krijgen van haar allergie. Als haar huid koud is, is het raak. En dat kan al door het kleinste briesje op een zwoele zomeravond komen.

Opeens heel veel jeuk
“Ik weet nog goed dat ik voor het eerst merkte dat er iets aan de hand was. Op mijn dertiende kreeg ik op een ochtend opeens ontzettend veel jeuk aan mijn voeten. Ik was thuis en liep op blote voeten door de woonkamer. Toen we ’s middags naar mijn oma gingen met de hele familie, had ik nog steeds jeuk. In de loop van de middag werd de jeuk steeds erger en er kwamen ook vlekjes bij. Ik had geen idee wat er aan de hand was. Ik hoopte dat het na een nachtje slapen weg zou zijn, maar de volgende dag was het juist erger. Lopen werd pijnlijk, omdat er ook dikke bulten onder mijn voeten waren gekomen. Ik besloot naar de huisarts te gaan. Hij zag al snel dat het om netelroos ging, maar wist niet waar dit vandaan kwam. Ik had die dag ervoor veel aardbeien gegeten en ik dacht dat ik daar misschien allergisch voor zou zijn. Ik at expres een tijdje geen aardbeien meer, maar de klachten verdwenen niet. Ik heb zelf nog getest of ik voor ander voedsel allergisch was door bepaald voedsel links te laten liggen, maar niets hielp. Inmiddels zat de uitslag ook op mijn handen en mijn armen.”

De diagnose
“Het heeft uiteindelijk een half jaar geduurd voordat ik me bedacht dat de jeuk, vlekken en bulten door de kou zouden kunnen komen. Ik kreeg door dat de klachten steeds opkwamen als ik buiten was geweest of met koud water in contact was gekomen. Ik ging opnieuw naar de dokter en hij verwees me door naar de dermatoloog. De diagnose: koude-allergie. Ik bleek inderdaad jeuk en vlekken te krijgen door de kou. Dat was een shock. Bepaald soort eten kun je nog mijden, kou is er altijd. Ook in de zomer kan de wind namelijk al zorgen voor klachten. Ik kreeg te horen dat deze allergie niet te genezen is en dat ik alleen de klachten kan onderdrukken met medicijnen. Ik kreeg Desloratadine voorgeschreven, een soort antihistamine. Deze medicijnen bevatten dezelfde stof als hooikoortstabletten. Ik slik ze elke dag, maar helaas zorgen de medicijnen er niet voor dat de klachten helemaal verdwijnen.”

“Ik doe er alles aan om zo min mogelijk last van de allergie te hebben. Gelukkig heb ik nooit echt pijn, maar de jeuk, vlekken en bulten zijn wel heel vervelend. Mijn handen en voeten worden weleens dik, vooral als ik heel lang in de kou sta. De bulten worden dan steeds dikker en lopen is dan echt niet fijn meer. Ook vind ik het vervelend dat iedereen de vlekken in mijn gezicht zo goed kan zien. In de winter ga ik daarom niet zonder sjaal en muts naar buiten, zodat ik zo min mogelijk vlekken krijg. Je ziet mijn gezicht dan bijna niet. De muts zit tot ver over mijn oren en de sjaal zit hoog. Als ik dit niet doe, zit mijn hele gezicht onder de bulten en vlekken. Om zo min mogelijk klachten te krijgen, draag ik ook handschoenen en onder mijn broek soms een thermolegging. Thuis heb ik in de koude maanden altijd dikke wintersokken of schoenen aan, anders krijg ik sowieso een allergische reactie. Maar ook met schoenen en dikke sokken aan heb ik soms alsnog last van die vervelende vlekken en jeuk.”

LEES OOK!
Dubbel verdriet voor Monique Westenberg

Zelfs in de zomer last
“In de zomer draag ik in de ochtend en in de avond ook altijd een sjaal, zelfs als het die dag 20 graden is. Een koel briesje zorgt er tijdens warme dagen al voor dat ik uitslag krijg. Dat is heel lastig, vooral met mijn werk. Ik film en fotografeer bruiloften. Vaak is het dan lekker weer en vrouwelijke collega’s dragen dan jurkjes. Als ik dat doe, krijg ik sowieso last van mijn allergie. In de ochtend is het namelijk nog best wel fris en in de avond koelt het snel af. Ook al is het in de ochtend al best wel warm, mijn huid is dan wel koud en dan krijg ik alsnog last van de allergie. Ik kan het zelf heel warm hebben, maar als mijn huid koud is, krijg ik last. Daarom draag ik tijdens mijn werk altijd een lange broek en soms ook een sjaal. Dan zweet ik me maar het leplazarus, ik heb in ieder geval geen vlekken in mijn gezicht.”

“Als ik niet aan het werk ben in de zomer, draag ik wel jurkjes en korte broeken, maar ik heb wel altijd een lange broek bij me. Die kan ik ’s avonds aantrekken als het kouder wordt. Ik denk dat ik in de zomer het meest baal van mijn allergie. Als het 30 graden is, wil je lekker gaan zwemmen. Maar door het water wordt mijn huid koud en dan is de kans groot dat ik vlekken en jeuk krijg op mijn benen. Dan moet ik weer in de zon gaan zitten om mijn huid op te warmen. Ook als het snikheet is en het helemaal niet fijn is om in de zon te zitten.”

Veel kleine trucjes
“Gelukkig heb ik inmiddels veel trucjes die helpen om mijn huid op te warmen. Ik begin elke dag sowieso met een warme douche, anders begin ik de dag al koud. Vroeger ging ik weleens met mijn voeten in de gootsteen met warm water zitten als ik veel last had. Als ik heel erge jeuk aan mijn handen heb, hou ik ze vijf minuten onder warm water. Föhnen helpt ook. Ik föhn mijn gezicht als daar veel vlekken zitten. Door het opwarmen van mijn huid met water of hete lucht gaat het weer wat beter. Als ik onder een kleedje ga zitten, kan het wel twee uur duren voordat de vlekken en jeuk weg zijn.

Over het algemeen was ik mijn handen met warm water. Maar als dat niet kan, bijvoorbeeld in een restaurant, dan maak ik mijn handen na die tijd extra goed droog. Ik heb bijna altijd een sjaal om, dus dan wrijf ik daar mijn handen mee warm na het contact met koude water. Vaak staan er ook wel kaarsjes op tafel in restaurants, dus daar warm ik dan mijn handen aan op. Dat is echt automatisme geworden en heb ik zelf niet eens meer door.”

Nooit kunnen snowboarden of hardlopen
“Maar er blijven dingen die ik gewoon niet kan doen. Ik zou zo graag eens op wintersport gaan. Het lijkt me heel leuk om te snowboarden. Ik weet dat je het warm krijgt in zo’n pak, maar toch zal mijn huid op bepaalde plekken koud zijn en dus krijg ik last van mijn allergie. Buiten sporten, zoals hardlopen, is ook niet fijn, want dan kom ik onder de vlekken terug. Mijn werk kan ik gelukkig gewoon doen. Ik werk ook veel vanuit huis, dan doe ik de verwarming lekker hoog en trek ik mijn sloffen aan.”

Blikken van mensen
“Ik zie weleens dat mensen net even iets langer naar me kijken. En dan kijken ze niet in mijn ogen. Ze scannen mijn gezicht en kijken naar de vlekken. Dat vind ik best vervelend. Ik ben altijd bang dat mensen dan denken dat het besmettelijk is en zij het dus ook kunnen krijgen, maar dat is totaal niet zo. Op bruiloften vertel ik weleens waarom ik al die vlekken heb, omdat ik die mensen de hele dag zie. Maar als ik bijvoorbeeld op een zomeravond op het terras zit met een sjaal om en mensen die ik niet heel goed ken dan zeggen dat ik een koukleum ben, reageer ik daar niet echt op. Dat kost me veel te veel energie.”

LEES OOK!
Pasgeboren baby met 5 centimeter gitzwarte haren vergeleken met Mowgli.

“Voor de mensen om mij heen is mijn allergie ook lastig. Mijn vriend heeft het altijd warm. Wij zijn echt tegenpolen. Als hij in een hemdje zit, heb ik een warme trui aan. Als we bijvoorbeeld in de zomer in de auto zitten, is het echt drama. Ik wil het liefst de airco zo zacht mogelijk aan, maar hij zweet zich dan kapot. Als de airco zo staat dat het prettig is voor hem, zit ik weer onder de vlekken. Ook in de winter is de verwarming thuis een dingetje. Als ik al veel vlekken heb, zorgen we ervoor dat het voor mij warm genoeg is. Als het op dat moment meevalt, zoeken we een middenweg. Dan komt die welbekende sjaal weer tevoorschijn. Maar over het algemeen zijn mensen het inmiddels wel gewend. Het hoort gewoon bij mij. Mijn vrienden en familie weten dat ik altijd een sjaal bij me heb en niemand kijkt raar op dat ik altijd snel weer naar binnen ga.”

Goede en slechte dagen
“Over het algemeen gaat het goed met me. Mijn werk is echt mijn passie en ik kan er erg van genieten. Maar ik heb wel goede en slechte dagen wat betreft mijn allergie. Ik zie ook altijd erg op tegen de herfst en de winter. Dan weet ik dat het weer erger wordt en dat ik als ik ergens naartoe ga honderd lagen kleding aan moet trekken. Daar word ik weleens moe van. In huis wordt het dan ook kouder, dus ook binnen krijg ik dan meer last. In de zomer gaat het stukken beter. Als het een warme zomerdag is, heb ik er gelukkig bijna geen last van, mits ik me ’s ochtends en ’s avonds wat warmer aankleed.”

Nog één oplossing
“Als ik echt nadenk over mijn situatie, word ik erg verdrietig. Het is gewoon echt heel vervelend. Maar het heeft niet heel veel zin om er de hele tijd bij stil te staan. Ik heb het nou eenmaal en het gaat niet zomaar over. Ik heb het ook al zo lang, dat het bijna normaal geworden is voor me. Er is nog wel één ding dat ik kan proberen: orthomoleculaire therapie. Dan wordt er gekeken of de allergie door middel van voeding kan verdwijnen. Dat heb ik tot nu toe nog niet geprobeerd. Ik denk omdat ik niet echt hoop meer heb, maar misschien moet ik het wel gaan doen. Ik ken iemand waarbij de allergie verdween toen ze voor het eerst ongesteld werd. Ik had het al voordat ik voor het eerst menstrueerde, dus dat zal bij mij niet gebeuren. Maar het kan ook verdwijnen als je zwanger bent. Dan heb je natuurlijk ook een dosis hormonen in je lichaam. Dus ik hou toch een beetje hoop.”

“Mocht mijn allergie ooit overgaan, zou dat wel een hele hoop schelen. Dat zou me meer vrijheid geven. Ik word nu best wel belemmerd. Alle kleine dingen die ik dagelijks doe, kosten bij elkaar toch veel energie. Het zou zo fijn zijn om lekker de kou in te gaan zonder erover na te hoeven denken. Lekker wandelen in de sneeuw, zonder dat je na een half uur weer naar binnen moet. En ik zou op wintersport gaan!”

Jean Paul is voor het leven getekend nadat hij bruut werd mishandeld tijdens een avondje stappen

Fietser wijkt niet voor tientonner op landbouwweggetje: “Jij moet een meter vrijhouden voor mij!” Maar is dat ook zo?