in

Lieke (11) wordt op weg naar huis geschept, ze is op slag dood: ‘Had ik haar maar laten slapen’

Lieke Steeg (11) uit Millingen is nét brugklasser als ze op weg van school naar huis wordt geschept door een auto. Ze is op slag dood. Een jaar later delen haar vader, moeder en zus hun verdriet.

Een hel om je kind zo aan te treffen. Ik heb de hele wereld bij elkaar gevloekt
Wijnand Steeg, vader

,,Had ik haar maar laten slapen.” In plaats daarvan zegt Lydia Steeg op 3 september 2019 tegen haar dochter Lieke: ,,Opstaan! Straks kom je te laat op school.” Lieke gáát naar school. Lydia naar haar werk in Arnhem.

Ze zal haar dochter niet meer levend terugzien. Op de terugweg van haar elfde dag op de middelbare school wordt de Millingse Lieke (11) op een fietspad bij Persingen door een auto geschept. Ze is op slag dood.

Natuurlijk, zegt moeder Lydia (46), je kunt er niet bij stilstaan dat elk woord wat je tegen je kinderen zegt het laatste kan zijn. Maar heel af en toe denkt ze het wel eens. Had ik Lieke toen maar gewoon laten slapen. Dan was deze hel nooit losgebarsten.

Wat gek
Wijnand Steeg (45) is die middag in september 2019 bijna klaar met een klus voor zijn schildersbedrijf als de telefoon gaat. Wat gek, denkt hij als de naam van een vriend in het scherm oplicht: die belt nooit. Wat zou er zijn? Een halve tel later heeft hij antwoord.

De vriend vertelt over een ongeluk op de Thornsestraat tussen Beek en Leuth. Een auto is van de weg geraakt en heeft twee fietsende scholieren aangereden. Een van hen is Wijnands dochter Lieke, amper drie weken brugklasser op het Citadel College in Lent.

Ze was zó’n vrolijk, open meisje. Maakte makkelijk contact. We hebben in de dagen rond haar overlijden veel steun gehad
Lydia Steeg, moeder

Afgemeten woorden
Wijnand scheurt meteen naar de rampplek. Wat volgt, flitst als een waas aan hem voorbij. Een motoragent die hem tegenhoudt. Politiemannen die, als ze doorhebben dat hij de vader is, direct ter zake komen. Afgemeten woorden. ‘Uw dochter is dood’. Hij weet nog hoe hij door zijn knieën zakt. En dat hij even later zijn vrouw Lydia en oudste dochter Floor (dan 13) tegen de borst drukt.

Pas ’s avonds in een Nijmeegs mortuarium zien de ouders hun overleden dochter. ,,Een hel om je kind zo aan te treffen. Ik heb de hele wereld bij elkaar gevloekt”, zegt Wijnand. ,,Tot dat moment hoopte ik dat we in een slechte droom zaten. Maar nu wist ik het zeker. Lieke zou nooit meer praten, nooit meer opstaan”, vervolgt Lydia. ,,We moesten doen wat je hoopt nooit te hoeven doen: de uitvaart voor onze eigen dochter regelen.”

Verkeerde tijd, verkeerde plaats
Lieke heeft botte pech gehad. Ze was op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats. De andere getroffen scholiere loopt bij het ongeluk slechts lichte verwondingen op. Ook de betrokken automobilist en zijn bijrijder komen er zonder grote kleerscheuren vanaf.

Lees ook  Politie vindt dreumes in enkel een rompertje op straat in Vlaardingen

Wat er die middag precies is gebeurd op de weg tussen Nijmegen en Millingen? Liekes ouders weten het niet. De zaak ligt bij het Openbaar Ministerie. Het is wachten op uitkomsten van vervolgonderzoek. Dat betekent: nog steeds geen uitsluitsel. Het frustreert de nabestaanden. ,,We willen gewoon de waarheid”, zegt Wijnand. ,,Dit duurt veel te lang.”

Negenhonderd mensen
Een jaar na dato resten de vragen. Maar ook een warm gevoel. Wijnand, Lydia en dochter Floor (14 jaar inmiddels) zijn na het ongeluk bedolven onder bloemen en kaarten, tientallen per dag. Liekes korfbalclub, haar oude basisschool, de carnavalsvereniging, vrienden, familie, maar ook volslagen onbekenden: ze steunen het gezin. Millingen aan de Rijn slaat in die septemberweek de armen om de rouwende familie Steeg heen.

,,Bij de afscheidsdienst op de Martinusschool waren negenhonderd mensen. Ne-gen-hon-derd! Naar de crematie, die eigenlijk in besloten kring was, kwamen 350 mensen”, blikt Lydia terug. ,,Gek om mee te maken. Maar ook bijzonder om te zien hoe geliefd onze Lieke was. Ze was zó’n vrolijk, open meisje. Maakte makkelijk contact. We hebben in de dagen rond haar overlijden veel steun gehad. Heel fijn.”

Spokende vragen
En toch. Na de uitvaart begint het pas echt. De spokende vragen. Het gemis. Het grote niets. ,,Waar heb ik al die jaren voor gewerkt? Is dit alles?”, denkt Wijnand bij zichzelf. Lydia: ,,Soms vraag je je af: waar doe ik het nog voor? Gelukkig hebben we Floor nog. Voor haar gaan we door.” Wijnand: ,,Misschien verwennen we haar nu soms té erg. Maar mag het?”

Hij grinnikt na die laatste opmerking. Praat monter. Lydia schiet wat vaker vol, maar doet ook rustig haar verhaal. Ze willen graag praten. Omdat ze merken dat er na zo’n traumatisch ongeval vaak óver in plaats van mét de slachtoffers wordt gesproken. Omdat ze willen benadrukken dat het vreemd is dat ze een jaar na het ongeval de oorzaak nog niet kennen. En vooral: om Lieke te eren.

Mijn werk probeer ik weer op te pakken. Ik heb nu minder te doen, maar voel me vaak doodmoe
Lydia Steeg

Beroemde lach
Lieke was een opgewekt meisje. Blonde krullen en een beroemde lach. Die lach kun je op 10 kilometer afstand horen, wisten ze in de familie. Ze korfbalde bij dorpsclub ODIO, maakte met vriendinnen dansfilmpjes voor socialmediaplatform TikTok en beleefde bijzondere laatste maanden. Afscheidsmusical op de basisschool, page van de Millingse jeugdprins en gestart in de brugklas (havo/vwo) op het Citadel College waar ze ook snel vriendinnen maakte. Haar ouders weten het zeker: tot 3 september was 2019 een topjaar voor Lieke.

Het is lastig de draad van het leven weer op te pakken. Wijnand is gestopt met zijn schildersbedrijf en werkt sinds februari in loondienst. Hij vindt afleiding in het sleutelen aan oude brommers en in zingen. Zijn kelder is een ministudio. Lydia: ,,Als hij het moeilijk heeft, gaat hij zingen.” Wijnand: ,,Cliff Richard. Elvis. Dat helpt: wordt mijn hoofd lekker rustig van.”

Lees ook  Angela Schijf kreeg vier miskramen: ‘Zeven keer zwanger voor drie mooie kinderen’

Lege dagen
Had ik ook maar zo’n hobby, denkt Lydia wel eens. Tot Liekes overlijden was het gezin managen haar hobby. Ze werkte vier dagen, hield het huishouden draaiende en zorgde dat de dochters op tijd bij school en sport waren. Nu wennen de lege dagen maar moeizaam. ,,Mijn werk probeer ik weer op te pakken. Ik heb nu minder te doen, maar voel me vaak doodmoe.”

Hun rol in Millingen is ook veranderd. Tijdenlang gingen Wijnand en Lydia niet naar de supermarkt. Ze voelden de blikken branden. Zijn dat ‘de ouders van’? Sommige mensen lopen met een boog om hen heen om maar niet te hoeven vragen hoe het gaat. ,,Blijf alsjeblieft normaal doen tegen ons”, benadrukt Lydia. ,,Praten over Lieke vinden we vaak fijn. Praten, praten, praten. Zodat ze niet vergeten wordt.”

Ik merk dat het stiller is in huis. Lieke was altijd vrolijk, altijd aan het lachen
Floor Steeg, zus

Vitrinekast vol aandenkens
Lieke is overal in het leven van de familie Steeg. Op een fotootje op het aanrecht waarvoor altijd een kaarsje brandt. Op de grote canvas afbeeldingen boven de bank, samen met Floor. En midden in de woonkamer in een vitrinekast vol aandenkens.

Wijnand laat een tattoo zetten van haar. Lydia draagt een ketting met wat as en een plukje haar. En Floor heeft oorbellen met de vingerafdruk van haar zusje. Zij heeft haar leven knap opgepakt. Ze sport, doet veel met vriendinnen, is ‘gewoon’ overgegaan naar havo-3.

,,Afleiding zoeken, helpt”, zegt Floor. Maar ze mist haar zusje. Het samen korfballen, het samen op vakantie kletsen tot midden in de nacht, ja zelfs het samen ruziën. Ze is behalve een zusje ook een vriendin kwijt. ,,Ik merk dat het stiller is in huis. Lieke was altijd vrolijk, altijd aan het lachen.”

Mooi bermmonumentje
De beste dagen zijn de dagen die niet zo slecht zijn. Echt genieten, echt ontspannen: het is er sinds 3 september 2019 voor Wijnand en Lydia niet meer bij. Huilen doen ze niet meer dagelijks. Maar als ze naar het werk rijden, komen ze steeds langs die verdomde plek waar nu een mooi bermmonumentje voor Lieke ligt. Haar gemis hangt nog altijd als een grauwsluier over de dagen.

,,Vakanties, leuke dingen doen: het lijkt ineens onbelangrijk. De room is van het leven af”, zegt Wijnand. ,,Hoe lang dat gaat duren? Er is geen handboek voor. We hebben geen idee.”

Het litteken blijft
Wat ze wel weten: het litteken blijft. Donderdag was moeilijk: want precies één jaar geleden. Maandag wordt weer lastig. Liekes verjaardag. Ze zou 13 zijn geworden. Er komen wat familieleden en vrienden langs.

,,We vieren niets, dat klinkt zo raar”, zegt Lydia. ,,We eren vooral haar geboortedag. Zodat – en dat is het allerbelangrijkst…” Een korte stilte. ,,Zodat onze Lieke niet vergeten wordt.”

Man (28) koopt huis van 28 flessen verjaardagswhisky die hij van zijn vader kreeg

’Gender reveal party’ loopt uit de hand: enorme bosbrand