in

Hoe Kelly (28) ontsnapte aan een bestaan als drugskoerier

Op de redactie krijgen we heel wat mails. Van sommige krijgen we kippenvel. Zoals van de mail van Kelly* (28). Ze schrijft onder andere: „Zo op het eerste gezicht zie je niet dat ik lijd aan chronische (complexe) PTSS.” Op haar 17de werd ze geronseld als drugskoerier. Aan VROUW vertelt ze haar bizarre verhaal.

Mishandelingen
Al op haar 12de voelde Kelly – kind van gescheiden ouders- zich kwetsbaar: „Ik ontmoette de jongen die mijn allereerste vriendje zou worden al toen ik nog maar 11 was. Helaas had hij een groot agressieprobleem: hijzelf en zo’n vijf vrienden mishandelden mij op zijn commando.”

„Die mishandelingen bestonden uit slaan, sigaretten op mij uitdrukken, een aansteker heet maken en dan het ijzertje op mij laten afkoelen, mij opsluiten en mij op allerlei manieren diep vernederen. Mijn moeder ontdekte dat omdat ik plekken op mijn lichaam had die ik niet kon verklaren. Ze beperkte mijn vrijheid en sinds de dag waarop ik ben gaan terugslaan had ik gelukkig geen last meer van die groep. Jaren later heeft een van die jongens mij zijn excuses gemaakt. Hij vertelde dat hij zelf ook bang was geweest voor mijn toenmalige vriendje.”

Oudere man
„Op mijn zeventiende liep ik opnieuw tegen de verkeerde man aan. Het begon vriendschappelijk. De man was al in de dertig en vader van drie kinderen. Hij deed voorkomen alsof hij mij kon helpen en beschermen. In het begin was hij dan ook heel zachtaardig en rustig, maar in mijn buurtje had hij geen beste reputatie.”

„Maar hij nam mij meteen in vertrouwen en het voelde alsof ik hem moest helpen. De eerste paar keren was het contact gezellig. Zo maakte hij grapjes en beloofde dat hij mij zou beschermen. En als ooit iemand vervelend deed, mocht ik hem bellen. Die woorden raakten mij. Het was precies wat ik wilde horen; dat niemand mij meer kon kwetsen of pijn kon doen. Het voelde veilig omdat iedereen bang was voor hem.”

Beschermen
„Maar langzaam slopen er dingen in. Hij wilde niet meer dat ik contact had met andere jongens en wilde altijd weten waar ik uithing. Toen een jongen een keer naar mij keek sloeg hij hem helemaal vanuit het niets in elkaar. Ik schrok daar heel erg van, maar hij wist het ’goed’ te praten, vertelde dat die jongen slecht was en dat hij mij alleen maar beschermde.”

„Later richtten die woedeaanvallen zich op mij. Ik heb er blijvend rugletsel aan overgehouden. Ik was doodsbang geworden voor deze man. Ik zag dagelijks hoe hij vreemde mensen zomaar in elkaar sloeg – omdat zij alleen maar keken – en hoe hij met zijn exen omging. De bloedspetters zaten op zijn plafond en hij vertelde trots van wie ze waren en hoe ze daar kwamen. Ik moest elke dag met mijn hoofd omlaag lopen zodat ik met niemand oogcontact kon hebben en moest constant vertellen waar ik was. Als hij geluiden op de achtergrond hoorde, werd hij agressief. In die periode raakte ik geïsoleerd van mijn familie. Ik had ook amper nog contact met mijn moeder en ging bijna niet meer naar school.”

Drugskoerier
„En heel vreemd: ik moest van hem verschillende voorwerpen bij mezelf inbrengen, en soms deed hij dat met veel geweld zelf. Ik moest die voorwerpen gewoon inhouden en ermee rondlopen. Dan keek hij of ik daar ’normaal’ mee kon lopen. Toen hij opeens voorstelde om op vakantie naar Aruba te gaan – hij zou later met een andere vlucht komen – viel het kwartje: hij wilde dat ik drugskoerier werd! Hij handelde namelijk in drugs en soms vouwde ik al enveloppen waarin drugs werden gestopt. Ik verzon de smoes dat het slecht ging met mijn oma en dat ik later op het ’aanbod’ zou terugkomen.”

„Die dag heb ik vliegensvlug van alles geregeld. Ik heb mijn simkaart uit mijn telefoon gehaald en weggegooid en heb alles aan mijn moeder opgebiecht. Ik heb twee maanden ondergedoken gezeten. Ik moest nog één examen doen voor mijn diploma en dat heb ik gedaan. Op mijn verzoek wel in een afgesloten ruimte. Want ik was doodsbang dat hij mij zou vinden en wist dat hij de schooldirectie had bedreigd.”

PTSS
„Later is bij mij PTSS geconstateerd. Daarvoor ben ik inmiddels behandeld. Via het schadefonds heb ik een vergoeding gehad voor slachtoffers, met dat bedrag haalde ik mijn rijbewijs. Langzaam pakte ik mijn leven weer op: acht jaar geleden ontmoette ik mijn huidige partner en weer twee jaar later werd ik moeder van een dochter. Sindsdien weet ik pas wat liefde is.”

„Ik denk dat ik met die oudere man te maken kreeg omdat ik me zo afgewezen voelde door mijn vader. Ik was op zoek naar goedkeuring van een vaderfiguur. Al ging ik die bij hem natuurlijk ook niet krijgen. Maar het leven is te mooi om stil te staan bij wat is geweest. Toch is een aantal zaken soms nog lastig. Zo merk ik bijvoorbeeld dat mensen een oordeel hebben over het feit dat ik niet werk. Maar er komt door mijn PTSS gewoon nog niet veel uit mijn handen.”

Aangifte
„Destijds is mij afgeraden om aangifte te doen, omdat er een grote kans zou zijn op wraak. Drie jaar terug stonden er ineens twee politieagenten aan mijn deur. Of ik toch nog mijn verhaal wilde doen?Omdat die man van nog meer zaken wordt verdacht zoals mensensmokkel. Dat maakte een hoop boosheid los in mij: als mij destijds niet was afgeraden om aangifte te doen, had ik misschien andere slachtoffers kunnen voorkomen.”

„Inmiddels is mijn boosheid weggeëbd: gedane zaken nemen geen keer. Ik leef van dag tot dag, maar elke dag waarop ik wakker mag worden en mijn dochters glimlach zie, ben ik blij. Het voelt alsof mijn leven nog maar net is begonnen. Mijn toekomst ligt weer helemaal open!”

Wie herkent de man op de foto? Al 20 jaar valt hij meisjes lastig!

Familiedrama na affaire met stewardess: vrouw (32) van Ryanair-piloot steekt zoontje dood