in

Deze 13-jarige werd verkr*cht door een groep jongens. Wat er 2 jaar later gebeurde, brak mijn hart.

Het hart van Linda Trevans is gebroken. De moeder, die samen met haar dochter in Australië woonde, weet dat er geen enkele manier bestaat waarop dit geheeld kan worden. Ze maakte het ergste mee wat ouders kan overkomen – het verlies van je eigen kind.

Linda’s dochter Cassidy was amper 13 jaar oud toen ze het mikpunt werd van een groep meisjes van haar school. “Het pesten begon met beledigingen, en ze werd ook een keer of twee in het gezicht geslagen”, vertelt Linda. Daarna zou de situatie razendsnel escaleren.

Het pesten ging verder via de sociale netwerken en telefoontjes. Het werd zo erg dat Cassidy nog weigerde langer naar school te gaan. Na een tijdje en heel veel therapie schraapt ze al haar moed bijeen en gaat terug 2 dagen per week naar school. Alles leek goed te komen. De aanvoerder van de groep verontschuldigde zich bij Cassidy en wilde met haar bevriend worden.

Dat dacht Cassidy toch toen ze met haar “nieuwe vrienden” in februari 2014 naar een huis ging. De meisjes wilden wat tijd met haar doorbrengen en nodigden haar uit om een beetje lol te maken. Maar dit was gewoon een voorwendsel om met Cassidy alleen te kunnen zijn. Ze werd gegrepen door twee jongens en dan ontvouwde zich de horror.

“Het waren oudere jongens die Cassidy niet kende. De twee meisjes zaten daar en wachtten. De twee jongens vergrepen zich aan haar. Een andere jongen wachtte voor de deur terwijl de andere twee haar verkrachtten”, verklaart Linda.

Toen Linda vernam dat haar dochter door twee 15-jarige jongens verkracht werd, is ze kapot van verdriet. Ze ging met Cassidy naar de politie maar het meisje had zoveel angst dat ze geen aangifte durfde te doen. Maar zonder haar aangifte kon de politie weinig doen. Ongelofelijk maar waar: daar zou het pesten nog niet mee ophouden. Zelfs na de verkrachting bleven de meisjes Cassidy alsmaar pesten en beledigen via de sociale netwerken. Linda ziet geen andere mogelijkheid dan te verhuizen en haar naar een andere school te sturen.

Lees ook  Vrouw adopteert een schattig, klein hondje en is geschokt tot wat hij uitgroeit. Wow!

Maar ook dat hielp niet. Cassidy was zo aangegrepen door haar ervaring dat ze aan een posttraumatisch stresssyndroom leed. Ze kon nog amper eten en slapen, en had voortdurend paniekaanvallen. Op vijftienjarige leeftijd besluit Cassidy zich uit haar lijden te verlossen en pleegt zelfmoord.

De wereld van Linda stort in. Ze weet dat ze nooit over de dood van haar dochter zal geraken. Pas een jaar later is ze in staat om erover te praten. Ze wil dat iedereen over dit geval van pesten hoort, en post op haar Facebookpagina een brief aan de pestkoppen:

“PESTEN DOODDE MIJN KIND …

Ik heb hier lang niet over gepraat.

Op de middelbare school van Wellington zitten er een paar zieke, gemene kinderen (meisjes en jongens, toen tussen 13 en 15 jaar oud). Op 15 februari 2014 begonnen ze een vreselijke misdaad tegen mijn lieve dochter Cassidy Trevan.

Cassidy was toen amper 13 jaar oud, en hoewel ik de daaropvolgende 2 jaar alles heb gedaan om haar in leven te houden, heeft ze zich er nooit over kunnen zetten. Hoewel we verhuisden kon ze nooit meer naar school, ze kon niet meer bij mensen zijn, een kort uitstapje naar de winkel eindigde vaak in tranen en paniekaanvallen.

De volgende 22 maanden zou ik moeten toezien hoe mijn dochter onder deze demonen moest lijden … ze maakte zich zorgen dat jullie haar steeds weer zouden vinden, ze moest constant pestgedrag van jullie ondergaan, want sommigen onder jullie slaagden erin om aan haar telefoon of sociale media te geraken, zelfs nadat wat jullie haar hadden aangedaan. Ze leed aan flashbacks van het misdrijf, nachtmerries, slapeloosheid, verlatingsangst, paniekaanvallen, PTSD en steeds erger wordende mentale ziekte.

Ik zag wanhopig hoe mijn prachtig kind onder mijn ogen wegkwijnde, mentaal en fysiek, tot ze nog zelden uit haar bed kwam, tot ze de pijn en het verdriet dat jullie haar aandeden niet langer kon verdragen. Wat jullie met haar deden staat in direct verband met haar zelfmoord op 12 december 2015.

Lees ook  Panische labrador smeekt politieagent om hem te volgen. Seconden later zijn ze beiden helden.

Ik weet wie jullie zijn, jullie weten wie jullie zijn, en de politie weet wie jullie zijn. Ik hoop dat de wetenschap wat jullie gedaan hebben, jullie je hele leven zal achtervolgen, en op een dag, wanneer je het geluk hebt om zelf kinderen te hebben … eraan terugdenken wat jullie met mijn prachtige meid hebben gedaan, en jullie je inbeelden hoe het voelt als iemand zoiets met je kind doet.

Cassy was mijn wereld, dat is ze nog steeds en dat zal ze altijd zijn. Maar nu heb ik niets meer en ik probeer nog naar een manier te zoeken hoe het nu verder moet. Je veroorzaakte niet gewoon de dood van mijn kind, maar jullie doodden ook mijn toekomst met haar. Ik zal haar nooit zien trouwen, nooit kleinkinderen hebben. Jullie hebben zovele levens verwoest, gewoon door jullie pestgedrag, wellicht uit jaloezie van een dom meisje of pestkop, waar jullie gewoon ijverig aan meededen. Dit was geen spelletje, dit was geen avondje plezier voor jullie, jullie hebben de onschuld van mijn kind afgenomen, haar vertrouwen in de mensheid, haar waardigheid, haar rechten als mens, haar vaardigheid om een normaal leven te leiden en uiteindelijk haar leven zelf.

Ik ben geen gemeen, boos of wraakzuchtig persoon … maar wat jullie deden … ik hoop dat jullie zichzelf nooit vergeten en de naam Cassidy Trevan nooit zullen vergeten. Jullie zullen je hele leven lang bloed aan jullie handen hebben.

Pesten doodde mijn kind, pesten moet ernstig genomen worden. Deel alsjeblieft.

Linda Trevan”

Linda’s woorden grijpen recht naar de keel. Dit is de pijn van een moeder die haar kind verloor aan domme en duivelse pestkoppen. Dit had nooit mogen gebeuren. DEEL deze brief met iedereen die je kent om nu echt eens de strijd tegen pesten ernstig aan te pakken!

Serveerster kan haar 4 kinderen niet meer te eten geven als haar man doodgaat aan kanker. Dan kijkt ze naar de rekening en ziet dit …

Vrouw bezoekt elke week de tattoo-shop. De tatoeëerder geeft haar namelijk elke keer een tijdelijk tattoo-ontwerp