in

De moeder wordt op schandalige wijze gekleineerd door de ambtenaar. Maar dan geeft ze iedereen het nakijken!

Een moeder gaat bij een ambtenaar. Als ze buitenkomt, is haar leven veranderd, ook op papier. Wat ze vertelt, raakt ons allemaal in de ziel.

Een vrouw genaamd Emily ging naar het gemeentehuis om haar rijbewijs te laten verlengen. Als de ambtenares naar haar beroep vraagt, weet Emily niet goed wat ze officieel zou moeten zeggen. “Ik bedoel” zegt de ambtenares “Heb je een beroep of ben je maar …” “Natuurlijk heb ik een beroep – ik ben moeder” onderbreekt Emily haar. “Moeder is geen officiële beroepsbetrekking. Dus: huisvrouw” zegt de beambte.

Ik was dit kleine voorval al lang vergeten, tot ik mij op een dag in een gelijkaardige situatie geplaatst zag.

De vrouw voor mij aan de receptie was duidelijk een carrièrevrouw – efficiënt, zelfbewust en ze hechtte wellicht groot belang aan ronkende en chique titels zoals “Hogere Stadsbeambte” of “Regulerende Hoge Ambtenaar”.

“Uw beroep?” vroeg ze met minachtende blik. Ik had geen idee wat er met me aan de hand was, maar deze woorden rolden spontaan van mijn lippen: “Ik ben onderzoekshoofd aan het Instituut voor Kinderontwikkeling en Intermenselijke Relaties.”

Lees ook  Bridget Maasland is woedend

De pen in haar hand verstijfde boven het formulier en ze keek me aan alsof ze me niet begrepen had. Dus herhaalde ik mezelf langzaam en duidelijk, met de nadruk op de belangrijkste woorden. Daarna kon ik mijn lach nauwelijks onderdrukken toen ik zag hoe ze deze titel in het veel te kleine voorbestemde vakje probeerde te murwen.

“Mag ik u iets vragen” zei de beambte met voorzichtige interesse “wat doet uw instituut precies?”

Ik hoorde mezelf met veel zelfvertrouwen en zonder verpinken zeggen: “Ik leid een langetermijnonderzoeksprogramma (welke moeder niet) in het laboratorium en doe ook veldonderzoek (zowel binnen als buiten). Ik werk nu aan mijn doctoraat (als professionele gezinsmanager natuurlijk) en heb al vier prijzen gekregen (mijn dochters). Dat is natuurlijk erg veeleisend en ik werk minstens 14 uur of meer per dag (eigenlijk moet men 24 paraat staan). De baan is een veel grotere uitdaging dan eender welke carrière in de privésector, maar de verloning is veel beter en aantrekkelijker als al het geld in de wereld.”

Lees ook  Lunchdame wordt op de schouder getikt – draait zich om en ziet iets ongelofelijks

Men merkte hoe de dame steeds maar respectvoller werd en op het einde begeleidde ze me zelfs naar de deur.

Toen ik daarna onze oprijlaan opdraaide, voelde ik me vol vreugde over mijn nieuwe glamoureuze carrière en werd ik door mijn laboratoriumassistenten begroet – 13, 7 en 3 jaar oud. Ondertussen hoorde ik mijn nieuwste onderzoeksobject in het kindprogramma (6 maanden oud en zoet als suiker) een nieuw vocaal patroon uitproberen.

Ik voelde me geweldig. Ik had de bureaucratie overwonnen! Ik ben nu in hun bestanden iemand belangrijker dan “maar een huismoeder”.

Moeder: wat een fantastische baan!

Zouden grootmoeders later een senior functie krijgen aan het Instituut voor Kinderontwikkeling en Intermenselijke Relaties? Ik geloof van wel, net zoals de tantes “Wetenschappelijk Onderzoekend Personeel” zijn …

Ze heeft groot gelijk en dat is nog geeneens een beetje overdreven – want het moederschap is meer dan een voltijdse baan. DEEL deze persoonlijke triomf met iedereen die je kent en eer alle moeders in je leven!

Agent wandelt gevangenis binnen met een hond. Kijk nu de reactie van de puppy wanneer hij DEZE gevangene ziet.

De moeder wil in de winkel de kleren van haar gestorven baby teruggeven. Maar wat de verkoopster dan tegen haar zegt, doet haar in huilen uitbarsten