in

102-jarige denkt dat familie vermoord werd in de Holocaust. 70 jaar later ziet hij een vertrouwd gezicht en stort in.

De Holocaust. Met dat ene woord komen er een stortvloed van emoties los, gaande van angst en rouw tot woede. Miljoenen onschuldige levens werden systematisch uitgeroeid. Kinderen werden bij hun moeder weggerukt, bejaarde mannen en vrouwen werden naar dodenkampen gestuurd, kwetsbare mensen werden onderworpen aan vreselijke experimenten. Iemand met de “verkeerde” mening werd gemarteld of vermoord, of beiden.

In 1939 woonde de 24-jarige Eliahu Pietruszka met zijn familie in Warschau, Polen. Toen Wereldoorlog II uitbrak en de Nazi’s Polen binnenvielen, vluchtte Eliahu naar de Sovjetunie. Hij liet zijn ouders en tweelingbroers Volf en Zelig achter.

De rest van zijn familie werd gedeporteerd van het getto in Warschau naar een dodenkamp. Daarom dacht dat Eliahu dat zijn geliefden vermoord werden in de gaskamers.

Maar in het midden van de oorlog kreeg Eliahu een bericht van een van zijn broers. Volf slaagde erin om hem te laten weten dat hij erin geslaagd was om uit het concentratiekamp te ontsnappen.

De broers hielden nog een tijdje contact, maar kort daarop zou het noodlot toeslaan. Volf werd door de Russen naar een Siberisch werkkamp gestuurd worden, en opnieuw dacht Eliahu dat zijn broer zeker dood was.

Lees ook  Toeristen doden babydolfijn omdat ze een selfie willen maken.

“Ik was absoluut overtuigd dat hij niet meer leefde”, vertelde Eliahu.

Eliahu bleef in Rusland woonde en trouwde er ook. Hij concludeerde dat zijn hele familie vermoord werd. In 1949 verhuisde hij naar Israël om een nieuw leven te beginnen. Hij dacht vaak aan de familie die hij had achtergelaten en zijn hart was een open wonde. Hoe kon de wereld zo slecht zijn?

Enkele maanden geleden ontving de kleinzoon van Eliahu, Shakhar Smorodinsky, een e-mail van een neef in Canada die zijn stamboom aan het uitpluizen was. Hij had de website van Yad Vashem bekeken, een database met getuigenissen van slachtoffers van de Holocaust.

De neef ontdekte iets geweldig. In de database was een getuigenis van Volf daterend van 2005. Bleek dat de broer van Eliahu de arbeid in de Sovjetunie overleefd had. Hij had zich daarna in Magnitogorsk gevestigd, een industriële stad in de Oeral. Hij werkte de rest van zijn leven als bouwvakker en had een kind genaamd Alexandre.

Lees ook  14-jarige sterft in haar slaap: Wanneer doodsoorzaak bekend is, breekt mijn hart

Shakhar kon Alexandre contacteren. Hij was geschokt om te horen dat hij familieleden had van wie hij nog nooit gehoord had. Hij stemde in om naar Israël te reizen om zijn oom Eliahu te ontmoeten.

De ontmoeting was extreem emotioneel voor alle betrokkenen. Eliahu en Alexander omhelsden elkaar en vochten tegen de tranen.

“Ik heb 70 jaar gewacht om je te zien!”, vertelde Eliahu aan Alexandre. “Je bent een kopie van je vader.”

“Ik had nooit gedacht dat dit kon gebeuren”, zei Alexandre.

Helaas overleed Volf in 2011 op 88-jarige leeftijd. Hij heeft nooit geweten dat zijn oudere broer de oorlog overleefde. Hoewel Eliahu droevig is dat hij zijn broer nooit meer zag, is hij blij met de nalatenschap die hij achterliet.

“Het maakt me blij dat mijn broer iets achterliet, en dat is zijn zoon”, vervolgde Eliahu.

Bekijk de emotionele video hieronder.

Vader filmt geboorte van dochter – eerste wat baby doet, laat de hele kamer sprakeloos achter.

Ze vindt een klein deurtje bij een boom. Maar de adem van mama stokt als ze ziet wat er binnenin zit …